Windkracht 10 – Koksijde Rescue kan onze hooggespannen verwachtingen slechts ten dele inlossen. Visueel is de film erg knap. De hele prent werd met een speciale kleurenfilter opgenomen wat resulteert in een opvallende geelgroene schijn. Ook de actiescènes, waarvan enkele werden opgenomen in de befaamde Pinewoodstudio's in Londen, zijn indrukwekkend en nooit eerder gezien in een Vlaamse filmproductie. Een budget van enkele miljoenen euro’s is echter geen garantie voor een goede film. Het scenario hangt immers met haken en ogen aan elkaar en is volstrekt zoutloos. Scenarist Pierre De Clercq stelt zwaar teleur: de film is te voorspelbaar en heeft een veel te hoog clichégehalte. Windkracht 10 – Koksijde Rescue is voorts doorspekt met BV’s waarvan velen (Koen De Bouw, Vic de Wachter, Warre Borgmans) zich moeten paaien met een veel te klein rolletje, hun acteertalent niet waardig. De soundtrack tenslotte is een opeenvolging van oude popnummers die deze Vlaamse actieprent de nodige vaart bezorgen en daardoor zeker niet slecht is.
8 REACTIES
Het kan zijn dat ik iets gemist heb (maar dan zou het misschien duidelijker in de post vermeld moeten worden), maar waar zit de nieuwswaarde van deze post?
Uiteraard moet niet alles op Stew dagvers zijn, maar laat het dan toch op z’n minst iets vertellen dat we nog niet weten. Over deze film is nu al meermaals gepost op Stew en ik zie het interessante er dus niet meer van in.
Het zou natuurlijk kunnen dat het gewoon een wanhoopsdaad was (aangezien er laat op de avond nog altijd geen post was voor 24 oktober), en eigenlijk hoop ik dat zelfs een beetje. Anders zou het erg gesteld zijn met jullie orginaliteit ;)…
Dit is een eenvoudige review, Michiel. Qua nieuwswaarde misschien enkele dagen oud, maar dat is niet anders dan anders (check de tag ‘review’).
@ Michielus: ik had deze bemerking eerder verwacht bij de post van Lady In The Water. Deze film was nagenoeg uit de bioscoopzalen verdwenen toen de review van die film hier op STEW.be verscheen. En, net als deze post, gebeurde dat enkele minuten voor twaalf.
Bovendien valt me opnieuw uw fanatisme op. Blijkbaar bent u zo geïnteresseerd in het reilen en zeilen van dit productiehuis dat u de moeite doet om nog twee commentaren te posten om half drie snachts. Waarvoor, uiteraard, onze grootste dank! Zo hebben we er niet veel.
Ik ben blij dat mijn bericht juist geïnterpreteerd wordt en dat het overkomt als een blijk van interesse en bekommernis. Uiteraard kunnen sporadische review-posts als deze geen kwaad, maar je begrijpt dat ik als één van jullie grootste fans kritische signalen moet uitzenden teneinde te voorkomen dat jullie creatieve genialiteit definitief zou afglijden naar ordinaire opvulling.
Oei, oei,… Ik krijg stilaan de indruk dat elke review hier de desbetreffende film in negatief daglicht stelt (United 93, Adrift, Lady In The Water, Windkracht 10 – Koksijde Rescue). Waarom?
Ik heb vorig weekend Windkracht 10 – Koksijde Rescue gezien en heb me toch geen seconde verveelt. Akkoord: het “overgeplaatst worden” is een script dat we al eerder zagen, en het is ook niet de eerste keer dat de Seakings moeten uitrukken voor eigen crewleden, maar naar mijn bescheiden mening zaten er ook een hele hoop nieuwe elementen in. En dat in combinatie met de spectaculaire beelden… vond ik de film zeker zijn geld waard.
@To: United 93 is een zeer goede film, getuige het gebruik van de woorden ‘enige minpunt’. En muziek van onze goede vriend John Powell, dus ons hoor je niet klagen…
Adrift en Lady In The Water, daar kunnen we kort over zijn: kijk en gij zult ons begrijpen.
Maar natuurlijk geldt hier ook de aloude regel der kleuren en smaken…
Ook The Da Vinci Code en Flightplan werden op deze website eerder positief beoordeeld. Deze film vond ik technisch gezien (camerawerk, special effects, montage…) zéér indrukwekkend. Spijtig genoeg zijn er, mijns inziens, maar enkele films die over de hele lijn geslaagd zijn.
Na persoonlijke verificatie, moet ik inderdaad Stefaans kritiek bijtreden. De verhaallijn van deze film was zeker niet altijd even sterk…
Waar ik mij persoonlijk het meest aan doodgeërgerd heb, en wat de professionaliteitsgraad in mijn persoonlijke beoordeling halveerde, was het marginale, met-de-haren-erbij-gesleurde gebruik van die stomme hond. Enkel goedkope brolfilms gebruiken dieren op zo’n goedkope manier om hun scenes wat op te fleuren.
Mocht het dier op één of andere manier nog een (semi-belanrijke) rol gespeeld hebben dan zou ik er nog enigzins mee kunnen leven, maar hier was dat arm beestje toch echt wel nutteloos.
REAGEER ZELF