Deja Vu, de nieuwste film van producer Jerry Bruckheimer en regisseur Tony Scott, was voor ons een echte déjà vu. Het scenario vertoont opvallende gelijkenissen met het veel betere Minority Report uit 2002 en ja, zelfs met het veel recentere Kruistocht in spijkerbroek. Deze prent moet het vooral hebben van zijn knappe camerabewegingen en innovatieve montagetechnieken, want het verhaal ontspoort al na een goed halfuur. Wat begon als een beloftevolle actiethriller, mondt uit in een belachelijke en uiterst ongeloofwaardige Minority Report-rip off. Doug Carlin (mooie rol van Denzel Washington) moet de bomaanslag onderzoeken op een veerboot waarbij enkele honderden mensen omkwamen.
In plaats van te gaan voor een knap dedectiveverhaal wordt het oplossen van deze moordzaak kinderspel, wanneer blijkt dat men via een supercomputer elke plaats in het verleden kan bekijken. Vermoedelijk zaten de scenaristen met de handen in het haar, want om de moordzaak op te lossen wordt uiteindelijk besloten om Doug vier dagen terug te flitsen in de tijd. Onze held verbaast de kijker en slaagt erin om, één, de bomaanslag te verijdelen, twee, de moordenaar dood te schieten en, drie, zelf te herrijzen. Dat het scenario daardoor absoluut niet meer klopt, moeten we er maar bijnemen: dat ging samen met de ferryboot de lucht in. Speciaal voor gebruiker To eindigen we op een positieve noot: de muziek van Harry Gregson-Williams was één van de betere elementen van deze film en verklaart waarom we Deja Vu helemaal hebben uitgekeken.