site stats

Happy Together ***

Happy Together met Bien de Moor en Ben van Ostade

Een mens vergeet wel eens dat hij leeft om te sterven. Het is waarschijnlijk het belangrijkste zinnetje uit Happy Together, de derde langspeelfilm van de Vlaamse regisseur Geoffrey Enthoven. Waarom leven wij? Hamlet vroeg het zich eeuwen geleden al af: to be or not to be? Is het beter te leven of niet? Het leven mag dan geen lachertje zijn, misschien is de dood veel erger. Een film die aanzet om over alles even na te denken, en in het geval van Happy Together is men daar aardig in geslaagd.

Martin en Eline, een welgesteld koppel met twee kinderen, staan op het punt een vakantiehuis te kopen in Toscane. Maar net nadat ze het contract hebben ondertekend, blijkt de filiaalhouder van Martins’ bank er met groot een deel van hun kapitaal vandoor te zijn. Dit voorval brengt al gauw een hele resem andere tegenslagen op gang die het perfect gelukkig gezin doen wankelen. Ze zijn niet zozeer het gevolg van een ongelukkige samenloop van omstandigheden, als wel het resultaat van de verkeerde beslissingen van één man die kost wat kost zijn status wil behouden. In zijn poging zijn gezin en zichzelf te vrijwaren, raakt Martin langzaam maar zeker verstrikt in een net van leugens en bedrog.

Happy Together bewees dat men met een minimum aan middelen (nagenoeg de hele film speelt zich af in de luxe-woning van Martin en Eline) toch een knappe prent kan neerzetten. Het leek even een reüniefeest van voormalige Wittekerke-acteurs en actrices (Ben Van Ostade, Sandrine André, Kurt Rogiers…), maar in deze film zijn ze allemaal een stuk aangenamer om naar te kijken. Alleen Bien de Moor viel behoorlijk tegen in haar rol als echtgenote. Het einde is subliem (en versta me hier niet verkeerd), want erg gedurfd en behoorlijk onverwacht: ik had gegokt op een zelfmoord. Eén ster gaat zeker naar de ijzersterke soundtrack van Tom Kestens en Pascal Garnier die met hun muziek in bepaalde scènes dé perfecte dramatische sfeer weten te creëeren, en zeker in de allereerste en laatste scène de film op een uitermate beklemmende manier ondersteunen.

      
Geschreven door Stefaan

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *