site stats
Elysium ***½

Elysium ***½

Sciencefiction: het lijkt me een van de moeilijkste filmgenres die er bestaan. Al te vaak worden we in dat soort films overladen met CGI en ontbreekt elk goed verhaal. Met District 9 uit 2009 toonde Neill Blomkamp dat het ook anders kan: we kregen een sciencefictionfilm te zien met een duidelijke politieke ondertoon. Met Elysium doet Blomkamp die prestatie nog eens over en bewijst hij dat hij een echte meester is in het genre.

In het jaar 2154 is de wereld verworden tot een overbevolkte sloppenwijk. De steenrijken hebben de aarde verlaten en leven in een paradijselijke omgeving enkele duizenden kilometers boven de planeet, waar ziekte en honger niet voorkomen: Elysium. In essentie is de film een confrontatie tussen rijk en arm. De rijken weren de armen uit hun paradijs; de armen op aarde dromen van een leven in het hemelse Elysium.

Dat is ook de droom van Max (Matt Damon), een fabrieksarbeider die probeert om zijn misdadig verleden achter zich te laten. Wanneer hij tijdens een werkongeval overladen wordt door een overdosis radioactieve straling, kan alleen de hoogtechnologische apparatuur op Elysium hem nog genezen. Zijn poging de aarde te verlaten, brengt hem terug in contact met zijn oude bendeleden die hem – mits tegenprestatie – het nodige materiaal en personeel ter beschikking stellen. Al gauw blijkt dat Elysium met zijn strenge immigratiewetten, en een heus afweersysteem tot de nok beveiligd is, en elke poging binnen te geraken in de kiem gesmoord wordt door defensieminister Delacourt (Jodie Foster).

Waar District 9 vooral het Zuid-Afrikaanse Apartheidsregime aan de kaak leek te stellen (regisseur Neill Blomkamp heeft zelf Zuid-Afrikaanse routs), is de politieke boodschap in Elysium een stuk universeler. Rijk of arm, iedereen heeft dezelfde mensenrechten. Het kan niet zijn dat alleen de allerrijksten de beste gezondheidszorg kennen, en de allerarmsten gedwongen worden in de meest gevaarlijke en ongezonde omstandigheden te werken. Het verhaal deed spontaan denken aan de duizenden immigranten die Europa jaarlijks proberen te bereiken, maar de gevaarlijke boottocht naar het beloofde land vaak niet overleven. Of, met wat slechte wil, heeft het hele verhaal ook iets weg van het 19e eeuwse België. Let er maar eens op hoe men in Elysium Frans spreekt, en op aarde (in de figuur van Kruger dan toch) Nederlands. Deze politieke ondertoon verschaft de film alleszins meer diepgang dan een doorsnee sciencefictionfilm.

De beroemde koppen als Matt Damon of Jodie Foster dan weer bieden de film niet de minste meerwaarde. Beide sterren fungeren vooral als aandachtstrekkers op de affiche. Alleen Kruger – de rol van Sharlto Copley – valt op door zijn ruige acteerstijl als gewetenloos hulpje van defensieminister Delacourt. Daarnaast was het vooral genieten van de visuele pracht en praal die Neill Blomkamp ons voorschotelt. Van het wondermooie Elysium tot de knap afgewerkte politierobots en ambtenaren op aarde: alles ziet er piekfijn uit. Ook de knappe soundtrack verdient het achteraf nog eens beluisterd te worden.

      
Geschreven door Stefaan

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *