site stats
Het Vonnis ****

Het Vonnis ****

1

Het is een verhaal dat al meermaals onze kranten heeft ontsierd: een verdachte die wordt vrijgelaten omdat zich in de loop van het gerechtelijk onderzoek een fout heeft voorgedaan. Zo’n procedurefout kan iets heel banaals zijn, zoals het ontbreken van de handtekening van de Procureur des Konings op de vordering die het gerechtelijk onderzoek instelt. Een fout die evenwel verstrekkende gevolgen kan hebben, zoals de volledige nietigheid van alle onderzoeksdaden die in uitvoering van de ongeldige vordering werden gesteld. In dat laatste geval rest de rechtbank niets anders dan de verdachte in kwestie vrij te spreken, bij gebrek aan geldig bewijsmateriaal.

Waarom zo’n grote gevolgen koppelen aan zo’n kleine fout? Eenvoudigweg omdat de wet het zo voorschrijft. Het is precies die onrechtvaardigheid die Jan Verheyen in Het Vonnis aanklaagt. Nadat de moordenaar van zijn vrouw na een procedurefout wordt vrijgelaten, slaan bij Luc Segers (Koen De Bauw) de stoppen door. Hij neemt het recht in eigen handen, vermoordt de man die zijn leven heeft verwoest, en zoekt daarna de confrontatie met de Belgische rechtstaat die hem in de steek liet. Het resultaat is een lange assisenprocedure waarin de argumenten pro en contra even sterk klinken en waarbij het uiteindelijk aan de jury – het publiek – wordt overgelaten een vonnis (of “arrest” zoals de uitkomst bij een assisenzaak heet) te vellen.

2

Een geslaagde rechtbankthriller? Daaraan kan geen recensent twijfelen. Ik zag veel knap acteerwerk (met Johan Leysen en Jappe Claes als absolute uitschieters) en hoorde vele knappe teksten (al dan niet in de vorm van pleidooien). Ik hield van het gevoel voor detail waarmee alles in beeld werd gebracht (Bemerkte u dat het portret van de koning en koningin in de assisenzaal al was gewisseld naar dat van Filip en Mathilde?) en was verbaasd door de voor een film ongewone pax media (met beurtelings Het Journaal en Het Nieuws die over de assisenzaak berichten). Ik was ook geschokt door de gruwelijke en expliciete openingsscène, en hield van het dubbelzinnige open einde die de film een kracht meegaf die deed denken aan de laatste twee minuten van The Usual Suspects.

Maar is dat alles voldoende om aan Het Vonnis ook een grote onderscheiding toe te kennen? Neen, zo ver wil ik niet gaan. Als film- en montageliefhebber ontrolde de film zich wat te lineair voor mijn ogen: eerst de misdaad, daarna het proces waar de procedurefout wordt vastgesteld, vervolgens de vrijspraak van de verdachte, dan de moord op die verdachte, en tot slot het lange assisenproces van Luc Segers. Het mocht allemaal wat meer door elkaar gegooid worden (ik ben nu eenmaal verzot op verklarende flashbacks) en er mochten ook wat meer onverwachte wendingen inzitten. Het Vonnis was vooral een mooi in beeld gebracht verhaal, maar wel eentje waarmee u en ik als Belgen intussen al goed vertrouwd zijn.

Hieronder vindt u tenslotte de trailer.

      
Geschreven door Stefaan

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *