site stats
Michiel Coxcie, de Vlaamse Rafaël ***

Michiel Coxcie, de Vlaamse Rafaël ***

3665488885

Michiel wie? Michiel – de Vlaamse Rafaël – Coxcie. Zo, dan zou u moeten weten dat we het hier even over een schilder willen hebben. Dat de naam geen belletje doet rinkelen, hoeft niet te verbazen: de man is na vier eeuwen volledig ondergesneeuwd geraakt. Tussen twee pieken in – ik heb het over de Vlaamse Primitieven van de vijftiende en Pieter Paul Rubens voor de zeventiende eeuw – prijkt een onbekende kloof. Het is de tijd waarin Michiel Coxcie furore maakte met zijn kunstwerken.

Wanneer de man geboren werd, valt niet uit het bronnenmateriaal af te leiden. Het zou – zo wordt vermoed – kort voor het begin van de zestiende eeuw zijn geweest. 1499 zo u wil, in Luik of in Mechelen, ook daarover bestaat twijfel. Het tijdperk van de Vlaamse Primitieven loopt op haar laatste benen, de kunstwereld lonkt richting Italië, waar een geheel nieuwe stijl opkomt: de renaissance. Ook Coxcie zal tien jaar lang in Italië vertoeven waar hij in contact treedt met grootmeesters als Rafaël, Michelangelo en Leonardo Da Vinci. Zijn hele verdere leven – de man zou 93 jaar geworden zijn – tracht Michiel Cockie het beste van die twee werelden te combineren. “Een Michiel Cockie” vertoont het realisme van de Vlaamse Primitieven en de aandacht voor een uitgebalanceerde compositie zo typisch voor de Italiaanse renaissance-schilders.

2696591509

Daarmee is de kous af. Coxcie was een geniaal eclectische schilder, hij was evenwel geen tafelspringer. Hij werd omringd (Leonardo Da Vinci en Rafaël), voorafgegaan (de gebroeders Van Eyck en Rogier van der Weyden) en gevolgd (Pieter Paul Rubens) door trendsetters van formaat; Coxcie was hooguit een verbeteraar. En sta me toe even geen acht te slaan op het wikken en wegen van mijn woorden, door te stellen dat Coxcie vooral een kopiist was. Michiel Coxcie, de Vlaamse Rafaël is een amelioratieve en zachte variant voor Michiel Coxcie, de Vlaamse kopiist. Gelet op de kopie die Coxcie maakte van het Lam Gods van de gebroeders van Eyck – het sluit- en pronkstuk van deze tentoonstelling – wel een meesterlijke kopiist.

Het lijkt erop dat ik aanstuur u ervan te overtuigen niet naar deze tentoonstelling in Museum M te gaan kijken. Zo ver wil ik niet gaan. Coxcie is een interessant figuur juist omdat hij het beste van twee werelden laat zien. Wie naar Coxcie kijkt, ziet een Van Eyck met een vleugje Rafaël, maar het kan ook in de andere richting. Wie het werk van Michiel Coxcie bestudeert, krijgt een veelzijdig oeuvre op zijn bord gaande van schilderijen, glasramen, gravures tot wandtapijten. Voor zij die kunststromingen willen leren herkennen en van elkaar onderscheiden, is de tentoonstelling een bezoek waard. Maar het is niet zo erg als u de naam daarna weer vergeet.

      
Geschreven door Stefaan

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *